दुसर् या दिवशी संध्याकाळी शाळा सुटायच्या वेळेलाच हुसेन हातात जोकर घेऊन उभा राहिला . घंटा वाजली अन् पोरं पळत सुटली . हुसेनचाचा आणि त्याच्या हातातली बाहुली पाहून मुलं हुसेनचाचाच्या भोवती गोळा झाली . जोकर हाताने उंच धरून हुसेनचाचा स्वत : भोवती गोल गिरकी मारत नाचू लागला . पोरं खिक् खिक् हसत सुटली . हुसेनचाचानं मुलांना विचारलं , ‘‘ बच्चों , ये क्या है ?’’ कोणी बाहुली , कोणी बाहुला म्हणत ओरडली . ‘‘ अरे , ये साधारन बाहुली नहीं . इसको कहते है जोकर , क्या कहते है ?’’ ‘‘ जोकर ’’ मुलं ओरडली . मुलांची उत्सुकता वाढली . कोणी त्या बाहुलीचे हात धरू लागले . कोणी पाय , कोणी त्याचं लालबुंद नाक ! हुसेनचाचा एकदम ओरडला , ‘‘ चूप बैठो , इसको हात मत लगावो . ये मामूली जोकर नहीं . सांगतो तुम्हाला , खाली गप्प बसा . मांडी घाल...